Kreatywnie: piasek kinetyczny :)

Noc upłynęła nam pod znakiem bolącego dziedzicowego brzuszka... :( 

Dziedzic z tego powodu postanowił zasnąć tuż przed 16:00 (normalnie zasypia duuuużo, duuuużo później - jeśli zdarzy mu się w okolicach 21:00 to mamy rodzinne święto ;) ). 

Budził się później dwukrotnie - zjadł nawet troszkę rosołu. 

Ale to trzecia pobudka - o 01:30 - rozłożyła mnie na łopatki :) 

Najpierw usłyszałam prośbę o poczytanie książki. Potem Dziedzic musiał się upewnić, że na pewno kupiłam "wi-o-glona" i czy na pewno takie "zez pestek". 

Na szczęście postanowił kontynuować zdrowy sen - za co jestem mu niezmiernie wdzięczna ;)

Ranek przyniósł nowe siły i Dziedzic - radosny jak skowronek - postanowił, że zrealizujemy plan, który dotyczyć miał wczorajszego dnia :) Tempo regeneracji u dzieci wciąż mnie zaskakuje ;)

Plan zakładał kreatywne popołudnie. 

Uwielbiamy w ten sposób spędzać wolny czas. 

Dziedzic uczy się czegoś nowego - a ja mam powrót do dzieciństwa :)

Za pomocą kilograma mąki i szklanki oliwki dla dzieci (można też użyć zwykłej kuchennej oliwy, ale - ze względu na zapach - "poszliśmy" w tę kosmetyczną) w kilka chwil wyczarowaliśmy...

 domowej produkcji piasek kinetyczny! :D

Małe rączki nie miały czasu na nudę :) 

Przy okazji poćwiczyliśmy liczenie - Dziedzic dzielnie odmierzył 6 szklanek mąki, potem przelał do szklanki całą zawartość butelki - brakujące "trochę" uzupełniliśmy oliwą z kuchennej szafki :)

 Później nastąpiła najtrudniejsza dla Dziedzica chwila - trzeba było "ubrudzić" ręce...

 ...a Dziedzic rąk brudzić nie lubi :) 

Tym razem był dzielny - wizja zabawy piaskiem w domu przekonała go do tego, że warto zaryzykować :) Przy okazji okazało się, że konsystencja piasku jest niezwykle przyjemna w dotyku ;)

Przez kolejne dwie godziny Dziedzic robił babki z piasku. 

Każda była "piękna" i komunikowana okrzykami zachwytu ;)

Każdej też - koniecznie - musiałam zrobić zdjęcie ;)

A Musia - jak to Musia ;) 

Zamiast ten czas wykorzystać na odpoczynek i relaks - postanowiła "zakręcić" ciasto :D

 Tym razem - postawiłam na kokos.

 Ciasto szybkie w przygotowaniu, przepięknie pachnące, wilgotne i pyyyyszneeeee! 

Połowa już zniknęła - przepis zasługuje więc na umieszczenie go w moim podręcznym przepiśniku :),

do którego trafiają tylko i wyłącznie kulinarne "gwiazdy"! ;)

Po zakończonej zabawie piasek trafił do pojemnika - miał tam czekać do następnego razu, który nastąpił bardzo szybko - Dziedzic od pół godziny piecze z niego ciasto ;)

 Dzięki temu ja mogłam na gorąco zdać relację z dziś ;) :D

P.S. Jedyny minus piasku jest taki, że... trochę po nim brudno ;) Ale - łatwo się go na szczęście zmiata. 

Tak - zmiata, bo niestety nie wciąga w odkurzacz, który to wczoraj odmówił posłuszeństwa i trafił do naprawy. Na szczęście gwarancyjnej - za miesiąc nie byłoby już tak kolorowo. 

Także - dostrzegając w tej sytuacji jasne strony - stwierdzam, że wiedział kiedy się zebździać ;)